ورود

رمز عبور خود را فراموش کرده اید؟
حساب ندارید؟ ثبت نام

آپراکسی گفتار دوران کودکی

آپراکسی گفتار دوران کودکی

آپراکسی گفتار در دوران کودکی (CAS) یک اختلال عصب شناختی صدای گفتاری دوران کودکی است که در آن کودک هنگام صحبت کردن در انجام حرکات دقیق مشکل دارد. دراین اختلال، عضلات گفتاری ضعیف نیستند، اما عملکرد طبیعی ندارند زیرا مغز در جهت دهی یا هماهنگی حرکات مشکل دارد.

برای درست صحبت کردن، مغز کودک شما باید یاد بگیرد که چگونه برنامه‌ریزی کند که به ماهیچه‌های گفتاری او بگوید چگونه لب‌ها، فک و زبان را حرکت دهند تا صداها و کلمات دقیق با سرعت و ریتم عادی بیان شوند ،اما در آپراکسی گفتارمغز کودک در  این برنامه ریزی دچار مشکل شده است.

 

علائم اختصاصی آپراکسی گفتار دوران کودکی

کودکان مبتلا به آپراکسی گفتاری دوران کودکی (CAS) ممکن است علائم یا ویژگی های گفتاری زیادی داشته باشند که بسته به سن و شدت، مشکلات گفتاری آنها متفاوت است.

– خطاهای واکه ای و همخوانی بی ثبات در تولید مکرر هجاها یا کلمات

– درانتقال تولید از یک صدا به صدای بعدی یا از یک هجا به هجای بعدی مشکل دارند

– نوای گفتار نا مناسب به ویژه در ایجاد تکیه واژگانی و عبارتی

برخی از اختلالات گفتاری اغلب با CAS اشتباه گرفته می شوند زیرا برخی از ویژگی ها ممکن است همپوشانی داشته باشند. این اختلالات گفتاری شامل اختلالات تولید، اختلالات واجی و دیس آرتری است.

کودکی که در یادگیری نحوه تولید صداهای خاص مشکل دارد، اما در برنامه ریزی یا هماهنگی حرکات برای صحبت کردن مشکلی ندارد، ممکن است دچار اختلال تولید یا اختلال واجی باشد. اختلالات تولید و واجی بیشتر از CAS است.

تشخیص دیزآرتری اغلب راحت تر از CAS است. با این حال، زمانی که دیزآرتری در اثر آسیب به نواحی خاصی از مغز ایجاد می شود که بر هماهنگی تأثیر می گذارد، تعیین تفاوت بین CAS و دیزآرتری می تواند دشوار باشد.

 

تشخیص افتراقی کودکان دارای CAS از دیگر کودکان با اختلال گفتاری شدید

-تغییر پذیری در تولید کلمات

-خطاهای واکه ای

-تفاوت های زبرزنجیری(تکیه،لحن،بلندی،تشدید)

 

ویژگی های تشخیصی کودکان کم سن مشکوک به آپراکسی دوران کودکی

-نقص حسی،ضعف عضلانی ندارند

-تاخیر در رشد بازی

-خزانه واکه و همخوان محدود است.

-در انجام تست دیادو کوکینزیس مشکل دارند.

-گفتار غیر قابل فهم

-در به هم وصل کردن صدا ها مشکل دارند.

-کورمال کردن صداها

-از دست دادن کلماتی که قبلا بیان کرده اند.

-مشکل در آهنگ گفتار

-احتمال دارد که در الگوی تغذیه ای مشکل داشته باشند.

-احتمال آبریزش دهانی-عدم هماهنگی حرکتی_دهانی

-ضعف در تقلید

سایر ویژگی ها در اکثر کودکان مبتلا به مشکلات گفتاری یا زبانی دیده می شود و در تشخیص CAS در نظر گرفته نمی شود. ویژگی هایی که هم در کودکان مبتلا به CAS و هم در کودکان مبتلا به انواع دیگر اختلالات گفتاری یا زبانی دیده می شود عبارتند از:

-در سنین 7 تا 12 ماهگی کمتر غان و غون کردن یا تولید صداهای صوتی کمتر از حد معمول

-تاخیر در بیان اولین کلمات (بعد از سن 12 تا 18 ماهگی)

-استفاده از تعداد محدودی از صامت ها و مصوت ها

-غیر قابل فهم بودن گفتار کودک

علل

آپراکسی گفتار در دوران کودکی (CAS) دلایل احتمالی متعددی دارد، اما در بسیاری از موارد نمی توان علت آن را تعیین کرد. پزشکان اغلب مشکلی در مغز کودک مبتلا به CAS مشاهده نمی کنند.

CAS ممکن است نتیجه شرایط یا آسیب مغزی (عصبی) مانند سکته مغزی، عفونت یا آسیب مغزی تروماتیک باشد.

CAS همچنین ممکن است به عنوان علامت یک اختلال ژنتیکی، سندرم یا وضعیت متابولیک رخ دهد. به عنوان مثال، CAS بیشتر در کودکان مبتلا به گالاکتوزمی رخ می دهد.

CAS گاهی اوقات به عنوان آپراکسی رشدی نامیده می شود. با این حال، کودکان مبتلا به CAS لزوماً با رشد خود بهبود پیدا نمیکنند. در بسیاری از کودکان مبتلا به تاخیر در گفتار یا اختلالات رشدی، کودکان از الگوهای معمول در رشد گفتار و صداها پیروی می کنند، اما آنها کندتر از حد معمول رشد می کنند.

کودکان مبتلا به CAS خطاهای صوتی معمولی رشدی ندارند. آنها برای رسیدن به حداکثر پیشرفت به گفتار درمانی نیاز دارند.

CAS اغلب با گفتار درمانی درمان می شود، که در آن کودکان روش صحیح بیان کلمات، هجاها و عبارات را با کمک یک آسیب شناس گفتار-زبان تمرین می کنند.

عوامل خطر

به نظر می رسد ناهنجاری در ژن FOXP2 خطر آپراکسی گفتار در دوران کودکی (CAS) و سایر اختلالات گفتاری و زبانی را افزایش می دهد. ژن FOXP2 ممکن است در چگونگی رشد اعصاب و مسیرهای خاصی در مغز نقش داشته باشد. محققان به بررسی این موضوع ادامه می دهند که چگونه ناهنجاری های ژن FOXP2 ممکن است بر هماهنگی حرکتی و پردازش گفتار و زبان در مغز تأثیر بگذارد.

 

مشکلات همراه با آپراکسی

بسیاری از کودکان مبتلا به آپراکسی گفتاری دوران کودکی (CAS) مشکلات دیگری دارند که بر توانایی آنها در برقراری ارتباط تأثیر می گذارد. این مشکلات به دلیل CAS نیستند، اما ممکن است همراه با CAS دیده شوند.

علائم یا مشکلاتی که اغلب همراه با CAS وجود دارند عبارتند از:

تاخیر در زبان، مانند مشکل در درک گفتار، کاهش واژگان، یا مشکل در استفاده از دستور زبان صحیح هنگام کنار هم قرار دادن کلمات در یک عبارت یا جمله

تاخیر در رشد فکری و حرکتی و مشکلات خواندن، املا و نوشتن

مشکلات در مهارت های حرکتی درشت و ظریف یا هماهنگی

حساسیت بیش از حد، که در آن کودک ممکن است برخی از بافت های لباس یا بافت برخی از غذاها را دوست نداشته باشد، یا ممکن است کودک مسواک زدن را دوست نداشته باشد.

 

مداخله به هنگام

تشخیص و درمان آپراکسی گفتار در دوران کودکی ازطولانی شدن دوره درمان جلوگیری میکند. اگر کودک شما مشکلات گفتاری دارد بهتر است به محض اینکه متوجه مشکلات گفتاری شدید، از یک آسیب شناس گفتار-زبان بخواهید او را ارزیابی کند.

 

تشخیص

برای ارزیابی وضعیت فرزندتان، آسیب شناس گفتار-زبان کودک شما علائم و سابقه پزشکی کودک شما را بررسی می کند، ماهیچه های مورد استفاده برای گفتار را مورد بررسی قرار می دهد و نحوه تولید صداها، کلمات و عبارات گفتاری را بررسی می کند.

آسیب شناس گفتار-زبان کودک شما همچنین مهارت های زبانی کودک شما مانند واژگان، ساختار جمله و توانایی درک گفتار او را ارزیابی می کند.

تشخیص CAS بر اساس هیچ آزمایش یا مشاهده ای منفرد نیست. بستگی به الگوی مشکلاتی دارد که دیده می شود. تست‌های ویژه‌ای که در طول ارزیابی انجام می‌شود به سن کودک شما، توانایی همکاری و شدت مشکل گفتاری بستگی دارد.

گاهی اوقات تشخیص CAS ممکن است دشوار باشد، به خصوص زمانی که کودک خیلی کم صحبت می کند یا در تعامل با آسیب شناس گفتار و زبان مشکل دارد.

مهم است که تشخیص دهید آیا کودک شما علائم CAS را نشان می دهد یا خیر، زیرا CAS متفاوت از سایر اختلالات گفتاری درمان می شود. آسیب شناس گفتار زبان کودک شما ممکن است بتواند یک رویکرد درمانی مناسب را برای کودک شما تعیین کند، حتی اگر تشخیص در ابتدا نامشخص باشد.

 

آزمایشات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 

تست های شنوایی : پزشک شما ممکن است آزمایشات شنوایی را برای تعیین اینکه آیا مشکلات شنوایی می تواند به مشکلات گفتاری کودک شما کمک کند یا خیر تجویز کند.

ارزیابی دهانی- حرکتی: آسیب شناس گفتار و زبان کودک شما لب ها، زبان، فک و کام کودک شما را از نظر مشکلات ساختاری، مانند بند زبان یا شکاف کام، یا سایر مشکلات مانند تون عضلانی پایین معاینه می کند. تون عضلانی پایین معمولاً با CAS مرتبط نیست، اما ممکن است نشانه ای از شرایط دیگر باشد.

آسیب شناس گفتار-زبان کودک شما نحوه حرکت لب ها، زبان و فک کودک شما را در فعالیت هایی مانند دمیدن، لبخند زدن و بوسیدن مشاهده خواهد کرد.

ارزیابی گفتار: توانایی کودک شما در ساختن صداها، کلمات و جملات در حین بازی یا سایر فعالیت ها مشاهده می شود.

ممکن است از کودک شما خواسته شود که تصاویری را نام گذاری کند تا مشخص شود که آیا او درتولید صداهای خاص یا بیان کلمات یا هجاهای خاص مشکل دارد یا خیر.

آسیب شناس گفتار و زبان کودک شما ممکن است هماهنگی و نرمی حرکت کودک شما در گفتار را در حین انجام وظایف گفتاری ارزیابی کند. برای ارزیابی هماهنگی حرکت کودکتان در گفتار، ممکن است از کودکتان خواسته شود هجاهایی مانند «پا-تا-کا» را تکرار کند.

اگر کودک شما بتواند جملاتی را تولید کند، آسیب شناس گفتار-زبان کودک شما آهنگ و ریتم گفتار کودک شما را مشاهده می کند، مانند نحوه تاکید او بر هجاها و کلمات.

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*
*